ابراهیم الکونی




ابراهیم الکونی سال ۱۹۴۸ در شهر غدامس لیبی، واقع در نزدیکی مرزهای تونس و الجزایر به دنیا آمد. او به قبیله الطوارق تعلق داشت که یکی از قبایل ساکن در شمال آفریقاست و در سه کشور لیبی، موریتانی و نیجر حضور دارند. این قبیله به آن شهرت دارد که مردان شان نقاب می زنند و برعکس زنان شان چهره های خود را آشکار می کنند. پس از تحصیل در سبها به مسکو رفت و آنجا لیسانس و سپس فوق لیسانس خود را در علوم ادبی و نقد از دانشگاه گورکی گرفت (۱۹۷۷). در طول زندگی خود مشاغل متعددی در وزارت خانه های رسانه و فرهنگ داشت. سال ۱۹۷۵ به عنوان خبرنگار خبرگزاری لیبی در مسکو فعالیت کرد. سال ۱۹۸۷ مشاور رسانه ای سفارت لیبی دراین کشور و سپس در سوییس (۱۹۹۲) شد. مدتی نماینده دوستی لیبی و لهستان در ورشو (۱۹۷۸) و مشاور فرهنگی سفارت لیبی در ورشو (همان سال) و سردبیر مجله دوستی لهستان (۱۹۸۱) بود. بعدها نیز وابسته فرهنگی سفارت لیبی در مسکو (۱۹۸۷) و وابسته فرهنگی سفارت لیبی در سوییس (۱۹۸۲) شد. هم اکنون بازنشسته و در سوییس زندگی می کند. الکونی به ۹ زبان مسلط بود و بیش از ۷۰ اثر از خود برجای گذاشت (فهرست آثار او را می توانید در انتهای کتاب ورم ملاحظه فرمایید). دراین فاصله او موفق شد جوایز متعددی را بدست آورد. از جمله جایزه کنفدراسیون سوییس به خاطر رمان « خونابه سنگ » سال ۱۹۹۵، جایزه بین المللی لیبی به خاطر کل آثارش در سال ۱۹۹۶، جایزه کمیته ژاپنی برای ترجمه رمان «تبر» درسال ۱۹۷۹، جایزه کنفدراسیون سوییس به خاطر ترجمه آثارش به آلمانی ۲۰۰۵ ، مدال شوالیه هنر وادبیات فرانسه ۲۰۰۶، جایزه کلمه طلایی از کمیته فرانکفورت وابسته به یونسکو. از الکونی تا کنون چند بار به عنوان نامزد جایزه نوبل ادبیات نیز یاد شده است.